Ondernemerschap

Stoppen als advocaat: Waarom ik stopte & heb ik spijt?

Stoppen als advocaat. Inmiddels werk ik al bijna drie jaar niet meer in de advocatuur. In december 2017 zegde ik mijn baan op. In januari 2018 was ik vrij (zo voelde dat echt). In deze blog neem ik je mee in mijn korte loopbaan als advocaat. Ook vertel ik je waarom ik stopte met de advocatuur. Ik sluit af met hoe ik nu op die grote beslissing terugkijk.

Waarom ging ik, in de eerste plaats, rechten studeren?

Om advocaat te worden heb je eerst een studie te volgen. Ik rondde de bachelor European Law School af. Daarop aansluitend deed ik de master Ondernemingsrecht.

Waarom ik rechten ging studeren? Leuke vraag. 😉 Ik had als scholier een dag meegelopen met een vriendin van mijn moeder die advocaat was (in het strafrecht). De dag was spannend en leuk. De advocatuur leek me wel wat.

In die tijd zat op het gymnasium. In de zesde klas mocht ik van mijn ouders een studiekeuze test maken. Uit die test kwam als belangstellingsprofiel: Ondernemend – Artistiek – Sociaal. Sophie is communicatief ingesteld, beschikt over leidinggevende kwaliteiten, is dienstverlenend en mentaal creatief. Sophie neemt snel de touwtjes in handen en zal een functie ambiëren waarin zij haar stempel kan drukken.

Als ik dit nu lees, denk ik: waarom rechten? Maar de studie zat al in mijn hoofd. Ik heb het advies van de test niet opgevolgd (waarin meer praktische, creatieve en leidinggevende studies werden aangeraden). Theorie was: ik doe gymnasium en het zou zonde zijn om mijn hersenen niet optimaal te benutten.

boeken studeren rechten

Mijn tijd als rechten student

Ik studeerde in Groningen en had een actief studentenleven. In die tijd woonde ik met acht vriendinnen en had ik de tijd van mijn leven. De studie moest ook gebeuren, dus zodra de tentamenweek aanbrak deed ik mijn best. Ik studeerde als volgt: drie a twee weken voor een tentamen knallen, het tentamen maken, en terug naar het studentenleven.

Ik was niet erg bezig met mijn studie. De dingen er omheen vond ik veel interessanter. Als iemand vroeg wat ik van rechten vond, was mijn antwoord: “Ik vind het prima, maar zou het niemand aanraden.” Volgens mij is die zin een mooie samenvatting van mijn tijd als rechten student. 😉

ik verveel me corona fotoboek maken studeren

Stages lopen in de advocatuur

Na een aantal jaar in het studentenleven besefte ik dat ik aan mijn toekomst moest gaan bouwen. Ik zou stages moeten lopen en mijn CV moeten vullen met rechten-gerelateerde dingen. Dat deed ik dus ook braaf. Ik verhuisde naar Amsterdam en liep stages op grote zuid-as advocatenkantoren. Ook mocht ik mee op business courses en reisde ik – op kosten van een advocatenkantoor – bijvoorbeeld naar New York.

Hoe leuk en fancy dat allemaal ook klinkt, mij deed het niet zo veel. Ik wist: dit leven past niet bij mij. Want hoe leuk alle reisjes, etentjes en hotels ook zijn, daar staat wat tegenover (wat overigens ook niet meer dan normaal is). Wat daar tegenover staat is: keihard werken. Je uren halen. Je tijd en energie geven aan het advocatenkantoor. Helemaal prima natuurlijk, als je passie in het recht ligt. Of als je gewoonweg bereid bent om dat te doen. Ik voelde: dit is niet voor mij.

ik verveel me corona wat doen tijdens corona lockdown wat thuis doen tijdens corona

Solliciteren als advocaat

Na mijn stages op grote kantoren wist ik: daar ga ik dus niet solliciteren. Maar wat wilde ik dan wel? Ik wist niet goed waarom ik de stages niet als heel positief had ervaren. Lag het aan de inhoud of lag het aan de kantoren?

Ik besloot dat het aan de kantoren lag. Bovendien had ik al die jaren in het recht geïnvesteerd. Ik had nog nooit verder gekeken naar andere banen of stages gelopen bij kantoren die niets te doen hadden met het recht. Ik had geen idee wat ik moest gaan doen als het niet iets met rechten te maken zou hebben. Dat het aan de kantoren zou liggen, was de meest simpele uitleg.

Bovendien – dacht ik – is een loopbaan als advocaat áltijd een goede keuze. Als ik nou zou beginnen als advocaat, zou ik daarna elke baan kunnen krijgen die er is. En zo besloot ik: ik word advocaat en ik ga solliciteren bij kleinere advocatenkantoren.

duurzame kunstboom boom binnen boom in huis kantoorboom kopen kunstbomenSmart Sustainable Sisley Award Boommade marie claire Sophie Deckers crowdfunding opzetten bedrijf starten startkapitaal stoppen advocatuur stoppen als advocaat stagiair

Werken als advocaat

Het solliciteren duurde niet lang. Ik kwam terecht bij een kleiner kantoor dat gespecialiseerd was in arbeidsrecht. Al snel merkte ik: shit, ik heb precies hetzelfde gevoel als het gevoel wat ik bij mijn stages ervaarde.

Ik voelde me opgesloten in het kantoor. De leuke etentjes en koffie pauzes die ik in mijn stage als de hoogtepunten van mijn stage ervaarde, waren er niet. Ook kon ik me niet meer verschuilen achter het zijn van stagiaire. Ik moest gewoon werken. Oh ja, en studeren. Want in de eerste drie jaar van het zijn van advocaat volg je een opleiding.

Het werken en studeren gingen me niet goed af. Ik voelde de motivatie niet. Althans: het was een innerlijke strijd. In de kern voelde ik geen motivatie, maar ik wílde dat ik me wel gemotiveerd voelde. Hierdoor liep ik voor mijn gevoel steeds met een masker op. Ik was op een plek waar ik eigenlijk niet wilde zijn, maar ik wílde zo graag dat ik het wél wilde. Ik wilde toch advocaat worden? Waarom voelde ik het dan niet?

Ik besloot: stoppen is geen optie. Ik ga die opleiding afmaken. Drie jaar ga ik knallen. Daarna mag ik stoppen.

activity board game connection desk

Stress en klachten tijdens de advocatuur

Na twee maanden werken, viel ik flauw op kantoor. Het was tijdens een interne bespreking waar ik alleen maar hoefde te luisteren. Ik voelde me steeds warmer en gestrester voelen, bij het aanhoren van alle informatie die ik tot mij moest nemen. En toen werd het zwart. Ik gaf niet-eten de schuld. Maar net voor de bespreking had ik nog gegeten.

De dag na het flauwvallen werd ik geïnaugureerd als advocaat. Alle beginnelingen komen dan in toga bij elkaar in de rechtbank. Ik heb het de hele inauguratie alleen maar warm en doodsbenauwd gehad. Ik was bang dat ik weer zou gaan flauwvallen. Zoals je ziet doet de foto anders voorkomen (zie hieronder). Het was constant de strijd: ik wil weg, ik hoor hier niet vs. gewoon even doorzetten, komt goed, dit wil je.

Ik heb iets langer dan een jaar gewerkt als advocaat. Ik herinner me vooral stress als ik er aan terug denk. Dat lag niet per se aan de baan zelf, maar aan het feit dat ik iets aan het doen was dat niet bij me paste.

stoppen als advocaat stagiaire stoppen met de advocatuur

Vakantie met vriendinnen: een doorbraak in mijn hoofd 😉

Wat voor mij echt een hele fijne break was, was een vakantie met vriendinnen. Ik werkte toen acht maanden. Tijdens die vakantie voelde ik me gelukkig, geliefd en mezelf. Zo had ik me lang niet meer gevoeld.

Ik lag op een strand en besloot: als ik wil, mag ik stoppen. Wauw! Dit was zo’n opluchting. Waarom had ik mezelf zo’n strenge regel opgelegd? Waarom zou ik niet mogen stoppen? Het is toch mijn leven? Ik leef voor niemand, behalve voor mijzelf. Ik werk voor niemand anders in de advocatuur, dan voor mijzelf.

art beach beautiful clouds

Mijn gedachtenkronkels over stoppen als advocaat

En toen was het Kerstmis. Ik werkte inmiddels een jaar als advocaat. Ik vierde vakantie met mijn familie in Spanje. Het was zo fijn om er weer even uit te zijn. Op de achtergrond speelde wel steeds het vraagstuk: ga ik door, of niet?

Er waren zo veel gedachten en onrust. Welke vraag – aan mijzelf – me ontzettend heeft geholpen, is deze: “Waarom – in godsnaam – zou ik mezelf nog twee jaar lang moeten pushen en me verschrikkelijk voelen, om dáárna een leuk leven en een leuke baan te kunnen hebben?

Oke, die kwam binnen. Ik voelde ook eigenlijk aan álles dat ik wilde stoppen. Mijn leven was toch NU al begonnen? Waarom gunde ik mezelf niet NU al een mooi leven? De knoop was dus doorgehakt. Ik wilde stoppen. Ik wilde nu een mooi leven, niet later.

stoppen als advocaat stagiaire stoppen met de advocatuur

Angsten over stoppen als advocaat

Maar ik zat nog met wat angsten. Wat nou als ik later spijt zou krijgen? Dat ik over 10 jaar niets liever zou willen dan advocaat zijn, maar dat ik mijn carrière dan zou hebben weggegooid? Dat zou verschrikkelijk zijn. Of wat als ik überhaupt niet eens een andere baan zou kunnen vinden?

Allemaal angsten over dingen die in de toekomst zouden kunnen gebeuren. En ik zei (in gedachten ;))tegen mijn oudere ik, die wellicht ooit met deze situaties zou moeten dealen: op dit moment wil ik stoppen als advocaat. Ik leef nu, en ik wil nu stoppen. Op dit moment past de advocatuur niet bij me. Hopelijk begrijp je het.

En daarmee was de kous af. Echt, uiteindelijk was het zo helder en makkelijk. Eindelijk had ik het aangedurfd om een eerlijke dialoog met mezelf aan te gaan. En het antwoord luchtte zo op.

stoppen als advocaat stagiaire stoppen met de advocatuur

Mijn baan als advocaat opzeggen

De dag na de kerstvakantie zegde ik mijn baan op. Ik vond dat wel lastig en was emotioneel. Maar het was vooral opluchting. Volgens mij maakte ik de maand januari nog af. Daarna was ik vrij. Ik voelde me opgelucht, maar de stress van het afgelopen jaar voelde ik nog wel in mijn lichaam. Ik heb een maand vrij genomen en ging wel even zien hoe en wat.

bomenfeitjes bomen weetjes bomen en schimmel vriendenberken sap gezond bomen

Spijt van mijn keuze om te stoppen als advocaat?

Een maand na mijn vrije maand is mijn bedrijf Boommade al ontstaan. Bizar hoe veel ruimte er vrij komt als je jezelf dat gunt. Maar zelfs al was Boommade niet ontstaan, had ik geen spijt gehad van mijn keuze. Echt. Dan was er wel wat anders op mijn pad gekomen.

Als je mijn verhaal hebt gelezen en je voelt dat je wilt stoppen als advocaat/met je baan: doe het. Gun jezelf een leven en baan die bij je passen. Hoe eng het ook is: neem even vrij en ga de dialoog aan met jezelf (eventueel met behulp van een coach). Je zult jezelf achteraf echt heel dankbaar zijn!

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal over stoppen als advocaat

Dank je wel voor het lezen van deze veel te lange blog! Wil je reageren? Dat kan hieronder. Liever privé? Stuur me (Sophie) een e-mail of een berichtje op Instagram.

Ik kreeg naar aanleiding van deze blog nog de vraag of ik tips heb voor mensen die willen beginnen met ondernemen, maar dat nog te spannend vinden. Daar ga ik zeker nog een blog over schrijven! Stay tuned.

4 reacties

  • Maud

    Wat een dapper besluit Sophie en hoe mooi om nu te zien wat een prachtig bedrijf jij hebt opgezet. Als je over een langere periode aan alles voelt dat een baan of beroep niet bij je past en je een andere koers wilt varen, weet je diep van binnen al dat je de knoop moet doorhakken. Het ook echt doen vergt veel moed en daadkracht. Goed gedaan. Je maakt prachtige dingen nu en investeert ook nog eens in een ‘groene wereld’. Hoe mooi is dat. Ik ben net zelf van baan geswitcht en coach nu via ‘Lefgozer’ mensen die als zij-instromer een verkorte opleiding tot verzorgende in de ouderenzorg gaan volgen. Allemaal mensen die hun hart volgen en iets willen betekenen voor de ouderen in ons land. Ook zo’n mooi initiatief. Veel succes en plezier met Boommade. Hartelijke groet, Maud

    • Sophie

      Hi Maud, Dank voor je mooie reactie!!
      Klopt, je voelt het altijd wel diep van binnen. Alleen lastig om dat gevoel te durven volgen. Heel blij dat ik dat uiteindelijk wel heb gedaan.
      Wat gaaf wat jij doet! Mooi om mensen te kunnen coachen met hart voor de zorg (vooral ook nu in deze tijden).
      Nogmaals dank voor je leuke berichtje en veel succes met de nieuwe baan!
      Liefs

  • Amy

    Hoi Sophie, ik volg je een tijdje nu en je bent een inspiratie voor me. Ik zit in m’n huidige baan ook echt niet op m’n plek, maar wacht even af tot ik mijn hypotheek binnen heb. Toch even dat zekerheidje van een vast contract op dit moment. Ik ben wel benieuwd hoe je zo op het idee bent gekomen! Ik zou ook graag iets voor mezelf doen maar ik heb geen flauw idee wat, zo lastig!

    • Sophie

      Hoi Amy, wat een lief bericht, dank je wel!
      Het idee voor Boommade ontstond omdat ik in die periode ging samenwonen en bezig ging met ons toekomstig interieur. Al scrollend op Pinterest viel mijn oog steeds op huizen met bomen, dat leek me heel gaaf! Ik ging googlen naar bomen die het binnen goed zouden doen, maar kwam niet echt iets tegen. En in mijn online zoektocht naar kunstbomen, zag ik geen kunstbomen die mij mooi (genoeg) leken. Zo besloot ik het dan maar zelf te proberen. 🙂
      Super lastig inderdaad om zomaar iets te bedenken wat je voor jezelf zou kunnen doen. Ik heb geluk dat dit op mijn pad kwam. Al geloof ik wel dat wanneer je er de ruimte en rust voor neemt, er altijd wel iets op je pad kan komen dat bij je past en waar je blij van wordt!
      Gun ik jou ook!
      Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

0

Je winkelwagen